Saturday, November 10, 2018

पांढरं सोनं‌ वेचताना


मानवजातीचा होण्यासाठी


फुले

फुले.......

फुले वाहिले जातात
पाहिले जात नाहित
फुले वेचले जातात
वाचले जात नाहीत..।।

फुले फुलतात सगळीकडे
पण कळतात कुठे
फुले साठवतात सगळे
पण आठवतात कुठे....।।

एक सुवास देणारी
एक नवा श्वास देणारी
एक फळ देणारी
एक लढाण्याचं बळ देणारी.. ।‌‌‌।

एक वार्याने गाळलेले
एक व्यवस्थेने गाळलेले
पहिली फुले दुसर्यावर
वाहिली जातात....
दुरुन मग दोघेही
नुसती पाहिली जातात......

एकाचा हार होतो
अन् दुसर्याची हार.....
दरसाला दोर्याचा
दोघेही सोसत राहतात भार.....।।

🖋 शशिकांत मा. बाबर

Tuesday, October 2, 2018

तुझ्या माझ्या शहरातला फरक

तुझ्या शहरात
मोठमोठ्या घरात छोटछोटी माणसं राहतात
अन् माझ्या शहरात
छोटछोट्या घरात मोठमोठी माणसं
एवढाच काय तो फरक
तुझ्या अन् माझ्या शहरात.......
तुझ्या शहरात
चकमकीत रस्ते पण चाल बिघडलेली माणसं
माझ्या शहरात
बिघडलेल्या रस्त्यावरुन निट चालणारी माणसं
एवढाच काय तो फरक
तुझ्या अन् माझ्या शहरात.........
तुझ्या शहरात
उंच इमारतींना श्रीमंतीचा माज
माझ्या शहरात
गरीबीला ईमानदारीचा साज
एवढाच काय तो फरक
तुझ्या अन् माझ्या शहरात........

# असंच काहितरी

गांधी.....

गांधी.......

ज्या आॅफीसातल्या भिंतीवर
गांधी लटकत असतो........
त्याच तिथे नथुरामही
खुलेआम भटकत असतो......
वर्षानुवर्षांच्या धुळीनं
चष्म्याची झाकलीय काच.....
बापु दिसतेय का त्यामागुन
टेबलाखालची लाच......
देश महासत्ता होणारंय आता
शहरं होतायत स्मार्ट...
गावांच्या स्वयंपुर्णतेचं
हरवलंय कुठे आर्ट......
तुमच्या सहिष्णुतेच्या गप्पा
आता हर एक मारतो बापु
अहिंसेच्या गप्पा करतायत
खिशे कापु अन् गळे कापु.......
गांधी सगळ्यानांच हवा असतो
पण फक्त नोटावर....
अहिंसा कळणार कशी त्यांना
भुक हिंसा करते ज्यांच्या पोटावर.....

*🖋शशि....( गांधी समजताना......)*
*www.shashichyamanatale.blogspot.com*