ज्या मातीत

कितीदा पाहिले मी......

मी एकाकी आहे....?

कसं वाटतंय
विचिञ ....?
कोंडल्यासारखं...?
सगळं सुटल्यासारखं...?
असुन कुणीच नसल्यासारखं...?
एकटं.....?
कि एकाकी....?
छे... छे... मी काहीतरीच बोलतोय...
तुम्ही म्हणाल , मी एकाकी आहे....
नाही .... मी तसं म्हणणार नाही
कसे म्हणु मी एकाकी आहे....?
अजुनही 'ती' माझ्यात बाकी आहे.....

# असंच काहितरी......

मी वेचलेले अक्षरमोती ....# मी नथुराम गोडसे बोलतोय

पांढरं सोनं‌ वेचताना

मानवजातीचा होण्यासाठी

फुले

फुले.......

फुले वाहिले जातात
पाहिले जात नाहित
फुले वेचले जातात
वाचले जात नाहीत..।।

फुले फुलतात सगळीकडे
पण कळतात कुठे
फुले साठवतात सगळे
पण आठवतात कुठे....।।

एक सुवास देणारी
एक नवा श्वास देणारी
एक फळ देणारी
एक लढाण्याचं बळ देणारी.. ।‌‌‌।

एक वार्याने गाळलेले
एक व्यवस्थेने गाळलेले
पहिली फुले दुसर्यावर
वाहिली जातात....
दुरुन मग दोघेही
नुसती पाहिली जातात......

एकाचा हार होतो
अन् दुसर्याची हार.....
दरसाला दोर्याचा
दोघेही सोसत राहतात भार.....।।

🖋 शशिकांत मा. बाबर

लेक माहेरी आल्यापासुन